En aftellen maar, jongens!

Hallo allemaal!
Nog maar twaalf dagen en ik vertoef alweer in jullie geliefde midden. Het prachtige Belgenlandje vol lieve familie, gekke vrienden, lekker eten en massa's comfort! Ondanks dat ik het land waar ik van gaan houden ben moet achterlaten, heb ik natuurlijk ook ongelofelijk veel zin om jullie allemaal terug te zien!
Ik weet dat ik nogal achterop zit met mijn fotoreportage, maar weldra kunnen jullie mij in levende lijve boeken voor een 'fotonamiddag' met heus foto-album en alle daarbijbehorende uitleg in geuren en kleuren! Dat maakt het toch allemaal veel aangenamer, niet?
Mijn computer is helaas alweer gecrashed, geen idee hoe het komt, maar in tegenstelling tot mij heeft hij niet zo'n goede relatie met India, denk ik. Misschien ligt het wel aan de overvloedige powercuts (uren zonder stroom) of de slechte kwaliteit van het internet of een combinatie van alles tegelijk, ik weet het niet, maar belangrijk is het ook niet heel erg...
Ik leef nog en ben gezond én gelukkig!
Wat is er ondertussen allemaal nog gebeurd? Ik heb net twee weken vakantie gehad, ben samen met Isabel gaan rondtrekken in Tamil Nadu, met de slaaptrein naar Coimbatore, zwemmen in een heus waterpretpark (wel mét kleren aan, bikini's waren verboden), de bergen in gegaan en ons grootste doel nastreven, de aangename koude opzoeken. In Pondi was het namelijk ondertussen 45 graden geworden, in Ooty was het heerlijk grijs en bewolkt! Wie had dat ooit gedacht dat een mens ook eens van zo'n weer kan genieten? De jongens, Sedu en Sedou, twee vrolijke neven en tevens toevallig onze liefjes, zijn ons als verrassingsactie komen opzoeken. Samen hebben we dan nog wat sightseeing gedaan, bustripjes in rammelende overbevolkte busjes, naar een wildlifepark in Mudumalai geweest en tijdens een nachtelijke jeeprit échte olifanten gespot. Toen de bussen plots staakten op een dag hebben we zelfs gereisd in een vrachtwagen, allemaal heel spannend en avonturisch, jullie kunnen zich er wel iets bij voorstellen.
De laatste dagen terug thuis hebben we wat genoten van de rust, lekker niets doen, enkele feestjes en me volledig voorbereiden op mijn twee laatste weken in het weeshuis. Gisteren zijn we nog naar een circus hier geweest met z'n allen (ondertussen zijn Isabels mama en zusje ook gearriveerd) en het was alweer de moeite waard.
Vandaag ben ik klaar met mijn eerste dag terug werken in het weeshuis, de kinderen waren allen dolenthousiast en ook ik was blij om hen terug aan mijn armen, benen, hoofd en lijf te laten hangen.
De weken voor mijn vakantie waren best wel intensief in het weeshuis, ik gaf volgens een strak schema 'spoken english' en computerles aan de gewone schoolgaande kinderen die nog steeds vakantie hebben. Het was eens iets anders maar best wel vermoeiend. Gelukkig genoten de kinderen er duidelijk van, zelfs tijdens mijn pauze van tien minuten stonden ze mij na vier minuten alweer ongeduldig op te wachten tot de les weer begon. De vakantie was dan ook wel een beetje verdiend!
Ook in het begin van de maand was het Sedu's verjaardag, en die hebben we dan ook met veel stijl en klasse gevierd in ons nieuwe huisje. Ook een pannenkoekenfeestje, horrorfilmavondjes en enkele 'kookfestiviteiten' ontbraken niet.
Ik kan hier nog pagina's vol schrijven en jullie vertellen over alle leuke details en gebeurtenissen, maar een internetcafeetje is warm, plakkerig en drukbezet dus ik probeer mijn tijd hier zo weinig mogelijk door te brengen. De uitgebreide verhalen volgen wel achteraf, dat is beloofd!
Liefste mensen, tot heel erg snel en voor allen die ik nog niet geantwoord heb, mijn oprechte excuses, met mij alles ok en ik spreek jullie gauw in real life!
Liefs, uw Sara