Liefste mensen,
‘t Lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat ik jullie op de hoogte bracht van mijn leven hier in India. Er valt zoveel te vertellen, maar waar zal ik beginnen?
5 April, zaterdagnacht, vlieghaven van Chennai. Na een turbulente dag van sari’s passen, Anual Day beleven, vrolijke kinderen zien dansen, zingen, gedichten voordragen en toneel spelen, zelf onvoorbereid speechen en uitbundig afscheid nemen in de place to be ‘Le Space’, onze knusse cocktailbar, werd ik om middernacht in de taxi gedropt op weg naar Chennai, als een echte assepoester zónder schoenen (die lagen al ergens in de kofferbak) scheurden we opnieuw door het knappe India, klaar voor een nieuw avontuur. Het weerzien was intens en ontroerend. Hoera! Een innige omhelzing, een traantje wegpinken, en daar gingen we dan, de tocht doorheen het Zuiden tegemoet!
Een echt warm bad, gewoon Vlaams kunnen spreken, onder bekenden zijn, genieten van alles, het waren de kleine dingen die het hem deden.
Het contrast tussen dit luxueuze, dure, Indiase leven van binnenlandse vluchten, prachtige hotels, heerlijk buffet-eten, overal bediening, boottochtjes, grote zachte bedden, gigantisch veel service, zwembaden, bubbelbaden, veelvuldige winkeltjes, stranden, airco, persoonlijke taxi-busjes, aryuvedische massages en yoga was enorm groot met ‘mijn gekende India’. Zelfs de riksha’s zijn in Kerala groter! Het was innerlijk niet altijd even gemakkelijk om die stap zomaar te zetten, toch ben ik blij ook dat deel van India meegemaakt te mogen hebben.
We hebben veel gezien, gehoord, geproefd, gevoeld, geroken maar vooral genoten. Het was echt ‘verdiende’ vakantie na negen weken werken. Bij deze dus: reisgenootjes, bedankt voor de kansen.
Tonen waar en hoe ik leef was voor mij erg belangrijk. Ik hoop dat ik een beetje Indiasfeer heb kunnen overdragen aan allen die er open voor stonden. Want ik moet het nog steeds toegeven, hoe langer ik hier ben, hoe meer ik alles leer appreciëren.
Toch moet ik ook bekennen dat terug in het gasthuis komen aanvoelde als echt ‘thuiskomen’. De vertrouwde omgeving, mijn krakkemikkige bedje, mijn zichzelf uitgenodigde huisdiertjes, het schamele ontbijtje en mijn stinkende, dierbare weeshuis. (Hoe warmer het wordt, hoe meer indringende geuren het gaat verspreiden...)
Na mijn thuiskomst had ik weinig tijd om te bekomen maar werd ik al meteen meegetrokken in het vakantie/feestleven van de andere vrijwilligers. Geen tijd voor getreur en gezeur, partypeople, here we come! Volop genieten van de laatste dagen vakantie, ritjes op de motorcycles van onze nieuwste Indiase vrienden en gezellige strandfeestjes openden alweer een nieuwe wereld voor me. Het sociale leven van de lokale jongeren.
Nu het normale werkleven terug begonnen is, hoop ik mijn dagelijkse ritme wat terug te vinden. Ook de speeltuin is hier officieel geopend (pers & media waren aanwezig) met dank aan de Belgische sponsors! Ik amuseer mij hier nog steeds, ben hier des te gelukkiger, geniet van elke moment en smelt hoe langer hoe meer door de onvermijdbare hitte.
Lieve liefdevolle groeten van een vermoeide maar heppie-o-zo heppie Sara.
PS: Bedankt aan allen voor de post/kaartjes/werkstukjes/centjes/... Het werd met veel vreugde ontvangen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Namaste Sara,
BeantwoordenVerwijderenOok hier is het leven van een werkmens opnieuw begonnen...na een prachtige reis dwars door het zuiden van India, met zijn mystieke rust in de tempels en zijn toeterende rikshas in de drukke straten, de prachtige natuur op de backwaters en de vuile storten langs de kant van de weg, de grote heilige olifant en de kleine ongewenste vervelende insecten, de welriekende geuren van de kruidenplantages en de stank van de armoede, de luxe resorts met jaccuzis en de miserabele omstandigheden in en rond het weeshuis, de hot en spicy food en de mixed grill van An (heu ....Marleen).....zoals je zelf zo mooi beschrijft, Sara, een land vol tegenstellingen, een land dat je niet zomaar onbewogen laat, een land met een hart en een lach.
Uw project heeft mij diep getroffen. Weet je Sara, toen ik 'uw kindjes' naar jou zag toekomen en de manier waarop ze jou omhelsden, heeft uw missie sprakeloos verwoord: 'dit' is wat jij bent voor hen en wat zij zijn voor jou. Je hebt ons allemaal met ontzag vervuld, want het is niet iedereen gegeven om in dergelijke moeilijke omstandigheden iets te bereiken met deze kinderen. Proficiat!
Ik heb alle opnames al kunnen bekijken en herbeleef de reis weer helemaal opnieuw: het begint met een volle valies...en het eindigt met het laatste speeltje uit de valies voor een uitstekend kinderhandje....
Sara, je was een fantastische metgezel die goed kan shoppen en afdingen, maar bovenal een een 'grote' auntie in al zijn betekenissen.
Warme groeten en tot binnenkort
Hey Sara! Dankjewel voor je berichtje :D Ongelooflijk fijn van je!
BeantwoordenVerwijderenIk zie dat je je daar al volledig hebt geïntegreerd en dat je enorm van het leven geniet.
Ik wens je nog ongelooflijk veel plezier daar. We moeten zeker zeker eens afspreken als je terug bent he!!
Dikke knuffel, Karen
ej sara!!!!!
BeantwoordenVerwijderenSupertof om je post te lezen! :-) Tleek me een heel ander tripje dan de dingen die je tot nu toe al gedaan hebt. Ook wel eens leuk wrs.
Je aftelkalender staat ondertss al op NUL, maar kveronderstel dat dat per ongeluk is.
Ondertussen krijgen wij ook al onze adviezen doorgestuurd over kledij en medicatie etc om zelf naar india te vertrekken. Als je ginds nog handige tips kunt bedenken van dingen die je zeker MOET meenemen, laat gerust weten!
Ik wens je daar nog veel plezier toe! Geniet er maar van!
xxx
hoihoi!
BeantwoordenVerwijderenamaaaai, die muur ziet er echt wel sjiek uit (en ksnap waarom ze die meneer 'drawingmaster' noemen ;))
mooimooi, fijn dat je er zo van geniet!
xxx