Ik zou hier nog wel maanden kunnen blijven!

Hallo!
Hoe langer ik hier ben, hoe gelukkiger ik word! Mijn verblijf hier is voor mij nu één grote intense belevenis en elke dag is een geschenk van God en Ganesh en Vishnu en Shiva en Mohammed en alle andere goddelijkgerelateerden die hier geëerd worden.
Ook naar het gasthuis komen, is één van de beste beslissingen geweest tot nu toe. Het is zo aangenaam ‘thuis’ te komen, bij mensen die je stilletjesaan erg bent gaan appreciëren. We zijn een beetje één grote vrijwilligersfamilie geworden en ik weet nu al dat ik ze stuk voor stuk ga missen als iedereen de komende weken hun eigen wegen gaat gaan. Reizen, backpacken, een ander project verwezenlijken, gewoon terug naar de vertrouwde bodem gaan... Binnenkort wordt het hier weer ‘leeg’. Ook de eigenaars van de winkeltjes trekken weg, naar het Noorden, omdat het hen hier te warm wordt.
Gelukkig ben je in India nooit écht alleen. ;-)
In het weeshuis gaat alles goed. De sfeer, de taakverdeling, de hernieuwde moed, het werk, de kinderen. Alles krijgt zo zijn plaatsje in mijn leven en dat tracht ik ook zoveel mogelijk te koesteren.
Voor onze schilderwerken hebben we ondertussen hulp gekregen van enkele professionele drawingmasters. Eerst was het wat moeilijk sommige ideëen uit handen te moeten geven, los te laten of aan iemand anders over te laten, maar zelfs dat is goed gekomen en nu zijn we allen samen een creatief team!
Kleine tegenslagen zijn hier zo makkelijk te relativeren. Een bril die gebroken wordt, een bankkaart die niet werkt, hevige diarree, een geblokeerde fotocamera... Voor alles verschijnt een vredige oplossing aan de horizon, mits veel geduld, berusting, humor, tijd en liefde.
De voorbije dagen zaten weer propvol leuke dingen. Werken in Baby Sarah’s, vrolijke autoriksharitjes heen en terug, gezellig tafelen op restaurant met de andere vrijwilligers, heerlijke ijskoude chocolademilkshake drinken in ons nieuw ontdekte walhalla Coffee.com, wadai’s (linzenkoekjes) leren koken met ons omaatje, huiselijke filmavondjes organiseren, naar Auroville gaan en biologisch eten, zwembadbezoekjes ter afkoeling, in het weekend naar een kinderboekenmarktje gaan met de weeskinderen, mijn haar laten knippen door een andere vrijwilligster, een beetje winkelen hier en daar, een straatkinderproject bezoeken, mijn (weelderige, veelbelovend gelukkige) toekomst laten voorspellen door een waarzegger, naar de tempel (mét olifant) in Pondi gaan, kennis maken met een Israelische jongleurartiest, chinees eten in India, met z’n allen naar de cocktailbar gaan en inderdaad ook soms nog wel eens wat werken voor school!
U merkt het al, ik zit weer boordevol enthousiasme en leven, leven, leven!
Zaterdag begint officieel mijn vakantie en trek ik naar Chennai om Het Travelteam te vervolledigen. Zondag starten we al meteen met een binnenlandse vlucht naar Madurai en de rest zal de toekomst uitwijzen! (Spannend!)
Er staat voor zaterdag ook nog een Anual Day (soort van schoolfeest) van Baby Sarah’s op het programma en ik hoop die nog net te kunnen meepikken. We gaan allen in sari (traditionele Indische gewaden) dus het wordt een heuse belevenis!
Nieuwe foto's kunnen jullie hier zien: http://picasaweb.google.com/sara.zuidindia/
Tot later en vrolijk pasen!
x

PS; Bedankt aan alle kinderen van het Sint-Aloysius College in Denderhoutem die samen met juf Hilde hun best hebben gedaan tijdens de Indiadag er een feest van te maken!